Vaarwel prachtig Suriname…

Dat was het dan alweer. Als het goed is zet ik zondagmorgen om 11.10 uur weer voet op Nederlandse bodem. 3½ maand Suriname zijn echt voorbij gevlogen. Ik heb mijn eindstage bij het Surinaamse Opinieblad Parbode afgerond met een 8+ en ben nu nog heerlijk een weekje vakantie aan het vieren. Maar mijn laatste uren in dit paradijsje zijn nu officieel ingegaan. Een onbeschrijfelijk raar gevoel.

Natuurlijk heb ik ook wel weer veel zin om naar huis te gaan, omdat:

• Ik dan eindelijk al mijn lieve vrienden en familie weer zie!
• Ik gewoon normaal over straat kan lopen zonder dat ik door iedere man die ik tegenkom word nagefloten (of erger… echt de meest vunzige dingen vliegen je hier om de oren). Het wordt wel wennen, dus vergeef mij als ik je perongeluk negeer. De afgelopen maanden heb ik mezelf getraind om met een stalen gezicht over straat te lopen.
• Het volgens mij heerlijk is om na zo’n lange tijd weer in een wereld van orde en regelmaat te leven (nouja, eventjes dan).
• Al die huppelkutterige bakrastagiaires ben ik ondertussen wel zat.
• Je ’s avonds niet over straat kan fietsen, want dat is te gevaarlijk. Overdag is het trouwens ook levensgevaarlijk met dat chaotische verkeer. Een wandeling in de Palmentuin wordt trouwens zelfs overdag afgeraden, tenzij je een kapmes tussen je ribben wilt.
• Kakkerlakken zijn hier gewoon niet uit je huis te bannen, zelfs als je het super schoon houdt.
• Er in dit land geen enkele logica is. Ga boodschappen doen in een willekeurige supermarkt en je merkt het gelijk. Zo is er voor de afdeling tandpasta een aparte kassa, net als voor kaas en yoghurt, snoep en ook de shampoo moet je ergens anders afrekenen. Aan de kassa gaat het zo: Eén iemand rekent af, roept met een verveelde stem een collega. Deze controleert op zijn/haar beurt het bonnetje. Vervolgens mag weer iemand anders de boodschappen in héél veel verschillende tasjes doen. Met de nadruk op héél veel. Ieder product krijgt een apart plastic tasje. Als je zegt dat je het in je eigen, zelf meegenomen tas, wilt meenemen kijken ze je aan alsof ze een lama horen schijten.
• Al mijn kleren kapot zijn door de wasmachine, a.k.a ‘klotser’

Maar dit alles neemt niet weg dat ik Suriname verschrikkelijk ga missen en eigenlijk stiekem nog best wel wat langer zou willen blijven, omdat:

• Ik echt een totale roti-verslaving heb (die van Rita’s rotishop staat stipt op nummer één)
• Ik in Nederland ook echt afkickverschijnselen krijg wegens chronisch gebrek aan bakabana’s
• Ieder vrij uur lijkt alsof je op vakantie bent. Bijna ieder weekend ben je ook ‘op trip’ en kom je op de mooiste plekken
• Dat luxe en georganiseerde leven in Nederland gaat vast weer heel snel vervelen
• Je nergens zo’n unieke muziekmix vindt van Guus Meeuwis, Jan Smit, Salsa, Merengue en de echte Surihits als ‘Ik heb een tuintje in mijn hart’
• Het hier altijd lekker weer is, zelfs in de regentijd
• Ik nog lang niet alles heb gezien
• De mannen hier wel een grote mond hebben, maar een ontzettend klein hartje. Dat levert lachwekkende taferelen op: mannen laten hier niet hun hond uit, maar een beetje vent neemt zijn vogel overal mee naar toe. Zelfs naar zijn werk. Je bent echt Da Bomb met zo’n vogel (en niet zo’n enorme papegaai ofzo, nee echt een minuscuul beestje. Alle andere dieren worden hier behandeld als oud vuil)

• De lekkerste cocktails worden gemaakt bij Zanzibar, hier om de hoek!
• Het leven hier ontzettend goedkoop is, maar daardoor ook ontzettend duur
• Nog voordat je de deur uitstapt, komt er een geur van overheerlijk eten en kruiden je te gemoed
• De natuur is hier echt prachtig. Suriname is een land met 80 procent regenwoud, een bos met de prachtigste bomen, planten en beesten.
• Zus&Zo de allerlekkerste lunchplek ter wereld is
• Ze zeggen dat Nederland multiculti is, maar dat is niks vergeleken met Suriname: Hindoestanen, Javanen, Creolen, Chinezen, Marrons, Indianen, Moslims, Hollanders, en ga zo maar even door. Geweldig!
• De mensen hier ontzettend fotogeniek zijn:

• Er op elke hoek van de straat wel een maffe Chinees (supermarktje) te vinden is die tot ’s avonds laat open zijn. Ze praten geen Nederlands, dus dat is altijd leuk communiceren.
• In Nederland niet snel iemand mij een ‘frisse morgen’ wenst. De Nederlandse taal is hier echt heel erg leuk, vooral in combinatie met sranan tongo (Surinaams)
• De Surinamers super gastvrij zijn
• Je hier tot diep in de nacht in je zomerse kloffie kunt lopen
• Het niet uit maakt wat je aan hebt, aandacht krijg je toch wel
• Het echt een heerlijk gevoel is om uit een ijskoude aircoruimte naar buiten te stappen en de warme deken te voelen die om je heen valt
• Zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar eigenlijk is het gewoon echt niet te beschrijven. Ik heb een geweldige tijd gehad en zoveel mooie dingen beleefd. Iedere dag was weer een nieuw avontuur. Suriname is echt een tropisch, schitterend mooi en super gezellig paradijsje op aarde!